Tisina sobe
Noci besane,
pune strepnje
nemira
bola...
teze od olova.
Staklenim ostricama seku
nemilice,
bez sazaljenja,
lome..
prazninu ostave.
Koliko bola ,
patnje,
tuge
da podnesu ova krhka ledja
svaka je rec kao led ledena
a ja...
zivotom zaledjena..
Koliki ceh treba da platim
za mrvicu srece
radosti
za jedan osmeh
blag
topao
umiljat
Pa prokleti zivote
budi mi sestra
brat
Jednom , samo jednom
pruzi mi ruku
povedi me iz tunela tame
Budi mi putokaz ka suncu
cvetnoj aleji
polomi trnovite staze
dosta me u zivotu prokletstvo i patnja gaze..
Vidis li me Boze..
cujes li u samoci sobe, vapaj duse moje
koja moli
cvili..
Ruke pruzam
doticem tisinu
paklenu samocu
A boli.. jezivo boli
